روزی بود به هنگامی صبح دلم تاب نیاورد که نبینمش مثل هر روز دیگر رفتم و

در دیواری کتاره خیابان تکیه کردم و چشم براهش بودم و به خیال آن بودم که امروز خواهد بهم گفت تو چرا به من در این مدت پنج سال اینطور می بینی و هیچ چیزی نمیگی و به لرزه درمیائی....

ناگهان در دلم بیحالی احساس کردم و چشمانم خیره شد و سپس در میان مردم دیم که

به نازو   خیلی با چهره بشاش تنها میرود و به فکر خودش هست دلم تاب نیاورد و به روبریش

به قدم هام شروع کردم که چشمش به چشمم خورد و به من خیلی دیری نگریست و سپس سرش را لرزاند و به پائین سیل کرد من که با لرزاندن سرش حالم دیگر شد دیگر وقتی دیدنش برایم نبود و صدا زدم براش

.....! چندروزی هست که میخواهم برایت چیزی بگویم

با نگاهو چشم پر آب که در زندگی نخواهم فراموش کرد بهم گفت

حالا که نامزد شدم........

ودیگر برفت و برایم وقت سخن گفتن را نداد

که برایش می گفتم !

به خلوت تنهاییم خوش آمدی

چه گرم وصمیمی به دیدارم آمدی و بر دلم چون کبوتری سفیدنشستی

نمی دانستم تو به سبکبالی خیال عقل را دور می زنی و بر دلم نشانه می روی

و آن چنان دلم را فتح می کنی که آن چه خوب و بد

از همگان به یاد داشت فراموش کرد !

و تنها به یاد تو بیاندیشم!

فانوس روشن زندگیم ترا دوست دارم

و به این بهانه مقدمت را به آشیان قلبم گرامی می دارم !

می ستایمت آن قدر که چشم رشک دشمنانت به تاری گراید

و در پی ات از دام هیچ صیادی

نمی هراسم و تمامی دامهایی را که برای جداییمان نهاده اند

متلاشی خواهم کرد !دعا کردم هیچ گاه آتش عشقی که در درونم هویداست

خاموش و خاکستر نشود! و همواره همیشه مرا در عشقت همچون طفلی تازه

به دنیاآمده پاک نگهدار

باورت کردم ، باورم کن .................